Shkruan: Lulzim Dedgjonaj
Në kohë kur heshtja shpesh zë vendin e guximit, kur kompromisi mundohet të paraqitet si maturi, dalja në dritë e një zëri të pastër e të ndershëm merr peshë të jashtëzakonshme. Një zë i tillë është ai i Frat Ndue Toplanës OFM, i cili me përgjegjësi morale, besnikëri ungjillore dhe dashuri të sinqertë për Kishën dhe trashëgiminë shpirtërore, u bë i pari që denoncoi publikisht projektin famkeq të përgatitur nga disa klerikë për Kishën e Shën Ndout.
Frat Ndue e kuptoi qartë se ndërtimi i kriptës së planifikuar nuk i shkon për shtat as shenjtërisë së atij vendi, as traditës françeskane dhe as ndjeshmërisë së besimtarëve. Ai nuk e pa Kishën thjesht si një objekt ndërtimor, por si një hapësirë të shenjtë, të ngarkuar me histori, lutje, sakrifica dhe përulësi. Përballë kësaj, çdo ndërhyrje që cenon frymën e saj është një plagë jo vetëm arkitekturore, por edhe shpirtërore.
Ajo që e bën veprimin e Frat Ndue Toplanës edhe më të çmuar është mënyra se si ai e ngriti zërin: hapur, publikisht, mediatikisht dhe me shkresa zyrtare drejtuar autoriteteve më të larta françeskane në botë. Ai nuk veproi nga impulsi apo për interes personal, por nga ndërgjegjja dhe përgjegjësia që ndjen një bari i vërtetë për kopenë që i është besuar. Ky akt kërkon kurajë, sepse të flasësh kundër një projekti të mbështetur nga struktura të brendshme kishtare nuk është e lehtë dhe as pa pasoja.
Frat Ndue dëshmoi se dashuria për Kishën nuk do të thotë bindje e verbër, por besnikëri ndaj së vërtetës. Ai na kujtoi se Shën Françesku i Asizit nuk do të heshtte përballë padrejtësisë apo deformimit të shenjtërisë, por do të ngrihej me përulësi e vendosmëri, ashtu siç bëri Frat Ndue në këtë rast.
Për këtë arsye, Frat Ndue Toplana OFM meriton mirënjohje publike. Jo vetëm për atë që tha, por për atë që përfaqëson: një klerik me integritet, një françeskan besnik ndaj karizmës së urdhrit, një njeri që e vë ndërgjegjen mbi interesat dhe të vërtetën mbi rehati personale. Ai u bë zëri i shumë besimtarëve që ndoshta nuk patën mundësi apo guxim të flasin, por që e ndjenë thellë padrejtësinë e këtij projekti.
Në një shoqëri që ka nevojë për modele morale, Frat Ndue Toplana është një shembull i qartë se si duhet mbrojtur e shenjta, trashëgimia dhe dinjiteti i Kishës. Për këtë arsye, ai mund të quhet me plot gojën “Njeriu i Vitit”, sepse zgjodhi të qëndrojë në anën e së vërtetës, edhe kur kjo ishte rruga më e vështirë.
Mirënjohje dhe respekt për Frat Ndue Toplanën – zë i ndërgjegjes, guxim i heshtur dhe shërbëtor i denjë i Kishës dhe i Zotit.
Krishtlindje te bekuara!
