Shkrimi i Avdullah Hotit vjen si një përfshirje e drejtpërdrejtë politike në debatin e brendshëm të Lidhjes Demokratike të Kosovës, duke përcjellë mesazhe të qarta dhe të koduara për kryetarin aktual, Lumir Abdixhiku. Edhe pse në formë thirrjeje për unitet dhe reflektim, teksti i Hotit ka një adresë të qartë politike dhe një thelb të palëkundur: marrjen e përgjegjësisë nga lidershipi pas humbjes së rëndë zgjedhore.
Mesazhi i parë që Hoti ia përcjell Abdixhikut është se momenti aktual nuk lejon neutralitet apo shtyrje vendimesh. Ai thekson se askush me përgjegjësi politike nuk mund të qëndrojë anash proceseve vendimtare, duke nënkuptuar se lidershipi aktual duhet të veprojë dhe jo të administrojë krizën. Për Hotin, uniteti nuk ndërtohet duke heshtur përballë dështimit, por duke e pranuar atë dhe duke hapur rrugë për zgjidhje institucionale.
Mesazhi i dytë, më i drejtpërdrejti, lidhet me statutin e LDK-së. Hoti ia rikujton Abdixhikut se procedura është e qartë dhe pa hapësirë interpretimi: dorëheqja e kryetarit pasohet nga thirrja e Kuvendit dhe zgjedhja e kryetarit të ri. Duke e përmendur vitin 2021, Hoti jo vetëm që sjell precedent institucional, por edhe e vendos Abdixhikun përballë veprimeve dhe qëndrimeve të tij të dikurshme. Mesazhi është i qartë: statuti nuk ndryshon sipas nevojës së momentit politik.
Një tjetër sinjal i fortë që Hoti i dërgon Abdixhikut ka të bëjë me standardin e dorëheqjes pas humbjes zgjedhore. Ai e thekson se ky standard nuk është imponuar nga kritikët e brendshëm, por është artikuluar dhe promovuar vetë nga Abdixhiku në vitin 2021. Në këtë mënyrë, Hoti e vendos kryetarin aktual përballë një kontradikte politike: ose të respektojë standardin që vetë e ka ngritur, ose ta mohojë atë dhe bashkë me të, besueshmërinë politike të lidershipit të tij.
Humbja e zgjedhjeve të 28 dhjetorit 2025 përmendet nga Hoti si fakt i pakontestueshëm politik, jo si argument polemik. Mesazhi për Abdixhikun është se ky rezultat e ka cenuar rëndë besimin e elektoratit dhe se rikthimi i këtij besimi nuk mund të ndodhë pa një akt të qartë përgjegjësie. Sipas Hotit, reformimi i LDK-së nuk mund të nisë nga poshtë-lart, pa u adresuar fillimisht përgjegjësia në krye.
Një nga mesazhet më të forta politike në shkrim është paralajmërimi personal i Hotit për dorëheqje nga organet drejtuese të LDK-së. Ky veprim, i paraqitur si parimor dhe jo emocional, është në thelb presion politik ndaj Abdixhikut: ose hapet rruga për reformim statutar dhe gjithëpërfshirës, ose kriza thellohet me largimin e figurave që kërkojnë respektimin e rregullave.
Në përmbyllje, Hoti i dërgon Abdixhikut një mesazh kolektiv, por me përgjegjësi individuale: çdo strukturë e LDK-së, nga Kryesia deri te delegatët e Kuvendit, ka obligim ta orientojë partinë drejt një procesi transparent dhe statutar. Por në nëntekst, pesha kryesore e këtij obligimi bie mbi kryetarin aktual. Shkrimi i Hotit, në thelb, është një thirrje që Abdixhiku të zgjedhë mes ruajtjes së standardeve që vetë i ka shpallur dhe mbajtjes së një pozite që, sipas tij, nuk përputhet më me vullnetin e elektoratit.
