Ministri për Komunitete dhe Kthim, Nenad Rashiq, ka zbuluar detaje nga komunikimi i tij me kryeministrin Albin Kurti lidhur me vendimin e Qeverisë për transferimin e 24 hektarëve tokë në emër të Manastiri i Deçanit. Në një intervistë për median lokale serbe Radio Gorazhdevcin, Rashiq tha se vendimi ishte marrë pas këmbënguljes së tij të gjatë, duke sugjeruar se ndikimi personal kishte luajtur rol në finalizimin e çështjes shumëvjeçare.
Sipas tij, marrëdhënia me Kurtin ka pasur edhe mospajtime, por në rastin e pronës së Manastirit të Deçanit, kryeministri kishte vendosur ta zbatojë vendimin gjyqësor pas një reflektimi të gjatë. Rashiq rrëfen se para një mbledhjeje të Qeverisë, Kurti e kishte thirrur dhe i kishte thënë: “Kam menduar shumë për këtë. Do ta bëjmë, por ta dish – për shkakun tënd”.
Vendimi për regjistrimin e 24 hektarëve tokë në emër të Manastirit të Deçanit u mor në vitin 2024, kur Qeveria e Kosovës i kërkoi Agjencisë Kadastrale ta zbatojë një vendim të vjetër të gjykatës, i cili për vite me radhë kishte mbetur i pazbatuar. Në atë kohë, qeveria argumentonte se zbatimi i këtij vendimi do të ndihmonte në përmirësimin e imazhit ndërkombëtar të Kosovës dhe do të ndikonte pozitivisht në përpjekjet për anëtarësim në Këshilli i Europës, proces që megjithatë nuk u realizua.
Rashiq e cilësoi këtë vendim si një hap me rëndësi simbolike dhe politike, duke thënë se nuk kishte të bënte vetëm me aspektin material të pronës, por me një mesazh më të gjerë institucional. Sipas tij, fakti që një çështje e tillë e ndjeshme u zgjidh pas shumë vitesh e bën vendimin të rëndësishëm për raportet ndëretnike dhe për sundimin e ligjit.
Deklarata e tij ka nxitur reagime të menjëhershme në skenën politike. Ish-kryeministri Avdullah Hoti e interpretoi këtë rrëfim si dëshmi të një mospërputhjeje mes retorikës së mëhershme të Kurtit dhe vendimeve të marra në pushtet. Në një reagim publik, Hoti tha se për vite me radhë është përdorur diskursi i “tradhtisë” dhe “faljes së tokës”, ndërsa sipas tij, deklarata e Rashiqit tregon se vendimi u mor “thjeshtë për hatër të Rashiqit”.
Debati i ri rreth kësaj çështjeje rikthen në vëmendje një nga temat më të ndjeshme politike dhe juridike në Kosovë: raportin mes zbatimit të vendimeve gjyqësore, presionit ndërkombëtar dhe retorikës politike të brendshme. Ndërsa qeveria e ka paraqitur vendimin si përmbushje të detyrimeve ligjore dhe hap drejt standardeve evropiane, kundërshtarët politikë e përdorin këtë rast për të vënë në pikëpyetje koherencën e vendimmarrjes dhe transparencën politike.
Në këtë kontekst, deklarata e Rashiqit jo vetëm që hedh dritë mbi dinamikën e brendshme të vendimmarrjes qeveritare, por edhe rihap debatin mbi mënyrën se si çështjet e ndjeshme ligjore dhe politike trajtohen në diskursin publik dhe në praktikën institucionale.
