Deklaratat e fundit të presidentes së Kosovës, Vjosa Osmani, për raportet e mira të Kosovës me administratën e ish-presidentit amerikan Donald Trump, kanë nxitur reagim të ashpër nga ish-emisari për dialogun Kosovë-Serbi, Richard Grenell. Ky i fundit e ka akuzuar drejtpërdrejt Osmanin për “gënjeshtër”, duke e cilësuar bashkëpunimin e saj me kryeministrin Albin Kurti si një “ekip katastrofal”.
Përmes një reagimi publik, Grenell hodhi poshtë deklarimet e Osmanit se administrata Trump ka qenë më pro-kosovare që nga shpallja e pavarësisë. Sipas tij, realiteti politik gjatë kohës kur Kurti dhe Osmani ishin në krye të institucioneve ka qenë krejtësisht tjetër.
“Ajo po gënjen. Ekipi Kurti/Osmani ka qenë një katastrofë dhe të gjithë e shohim qartë këtë. Ajo po dëshiron të thotë gjithçka për mbijetesën e saj politike”, ka shkruar Grenell.
Nga një këndvështrim kritik, kjo përplasje nuk është vetëm një debat personal mes figurave politike, por reflektim i një problemi më të gjerë në skenën politike kosovare: instrumentalizimi i marrëdhënieve me partnerët ndërkombëtarë për konsum të brendshëm politik. Retorika e ashpër, shpesh pa argumentim të thellë politik, rrezikon ta zhvendosë vëmendjen nga diskutimi substancial për politikat konkrete dhe interesin shtetëror.
Në këtë kontekst, reagimi i Grenellit dhe kundër-narrativat e liderëve kosovarë tregojnë se marrëdhëniet politike ndërkombëtare shpesh përdoren si kapital politik në debatin e brendshëm, duke e bërë edhe më të tensionuar klimën politike në vend.
