Me përhapjen e mjeteve të IA-së që gjenerojnë tekst, institucionet arsimore, bizneset dhe konsumatorët duan të dinë nëse ajo që po lexojnë është shkruar nga një njeri apo një makinë.
Vendosja e rregullave për përdorimin e përmbajtjes së gjeneruar nga IA është relativisht e thjeshtë. Megjithatë, zbatimi i tyre kërkon diçka shumë më komplekse: zbulimin e besueshëm nëse një tekst është shkruar nga një IA, raporton The Conversation.
Hulumtimet tregojnë se disa njerëz, veçanërisht ata që përdorin rregullisht mjete të IA-së, janë në gjendje të identifikojnë me saktësi tekste të tilla. Në kushte të kontrolluara, ekipet e rishikuesve njerëzorë madje mund të tejkalojnë mjetet e automatizuara. Megjithatë, kjo ekspertizë nuk është e përhapur dhe gjykimet individuale shpesh janë të paqëndrueshme. Kjo është arsyeja pse organizatat që kërkojnë vlerësim të gjerë dhe uniform po drejtohen te detektorët e automatizuar.
Problemi i Zbulimit të Tekstit të IA-së
Logjika themelore e zbulimit është e thjeshtë: një tekst i nënshtrohet një mjeti (shpesh të bazuar në IA) që prodhon një rezultat, në formën e një probabiliteti, që teksti të gjenerohet automatikisht. Ky rezultat përdoret për vendime të mëtejshme, të tilla si vendosja e sanksioneve.
Në praktikë, megjithatë, ky proces mbështetet në supozime kritike. A e dimë se cilat mjete të IA-së mund të jenë përdorur? A është e mundur të qasemi në to? Sa i madh është mostra e tekstit? A është një tekst i vetëm apo një koleksion shkrimesh me kalimin e kohës? Përgjigjet përcaktojnë kryesisht përfundimet që një mjet zbulimi mund të nxjerrë ose jo.
