Dëshmia e radhës në Gjykatën Themelore të Prishtinës ka shtuar edhe më shumë tension në procesin gjyqësor ndaj ish-kryeshefit të KEK-ut, Nagip Krasniqi—një figurë që tashmë ndodhet në epiqendrën e një polemike të madhe publike. Me nisjen e dëshmisë së Edmond Nulleshit, këshilltarit të drejtorit ekzekutiv të shërbimeve të KEK-ut, tabloja e përgjegjësive dhe dyshimeve për keqpërdorim po shfaqet edhe më e rëndë.
Edhe pse Krasniqi vazhdon të thotë se është i pafajshëm, aktakuza e ngritur nga Prokuroria Speciale hedh dritë mbi një sjellje që, nëse vërtetohet, përbën një shkelje flagrante të autoritetit publik. Sipas prokurorisë, duke filluar nga tetori i vitit 2021, ish-kryeshefi i KEK-ut dyshohet se ka manovruar në mënyrë të qëllimshme për t’i hapur rrugë operatorit slloven “HSE” që të tregtojë energji elektrike në Kosovë pa licencë të njohur nga ZRRE. Një veprim që, sipas provave, jo vetëm cenon ligjin, por edhe krijon avantazhe të padrejta për një kompani të huaj në kurriz të buxhetit të vendit dhe të operatorëve vendorë.
Ajo që e bën rastin edhe më tronditës është fakti se paralajmërimet e njëpasnjëshme të ZRRE-së – institucioni përgjegjës për rregullimin e sektorit të energjisë – duket se janë shpërfillur me vetëdije. Raportet e rregullatorit, të cilat kërkonin ndërprerjen e menjëhershme të tregtimit me operatorë të palicencuar, kanë rënë në vesh të shurdhër. Madje, sipas aktakuzës, Krasniqi ka konfirmuar vazhdimin e bashkëpunimit duke i interpretuar në mënyrë të njëanshme dhe të mangët përgjigjet e KEK-ut drejtuar ZRRE-së.
Përtej dimensionit ligjor, rasti zbulon edhe një kulturë brenda KEK-ut që, sipas e-maileve të prezantuara si prova, përfshihej në komunikime ironizuese dhe tallje në momentet kur pritej përgjegjësi profesionale. Në një korrespodencë zyrtare, zyrtarë të KEK-ut shfaqnin lehtësim dhe humor të padenjë, ndërsa vendimmarrja e kryeshefit po ndikonte në miliona euro dëme për ndërmarrjen publike.
Dëmi është i madh—shumë i madh. Prokuroria pretendon se buxheti i Kosovës është cenuar me rreth 532 mijë euro, ndërsa vetë KEK-u me mbi 3.2 milionë euro. Këto shifra nuk janë vetëm numra: ato përfaqësojnë humbje të krijuara nga mosrespektimi i rregullave që sigurojnë funksionimin e drejtë të tregut energjetik.
Në këtë mes, bie në sy edhe një fakt tjetër i rëndë: zyra ligjore e KEK-ut, e cila sipas dokumenteve zyrtare kishte konfirmuar se ZRRE-ja kishte të drejtë dhe se tregtimi pa licencë nuk ishte i lejueshëm, nuk u mor parasysh. Vendimit të grupit punues – që propozonte respektimin e plotë të rregullatorit – nuk iu dha hapësirë. Përkundrazi, sipas aktakuzës, ZRRE-së i është përcjellë një qëndrim i cunguar, i cili përputhej jo me vullnetin institucional të KEK-ut, por me qëndrimin personal të Krasniqit.
E gjithë kjo situatë ngre një pikëpyetje thelbësore: si është e mundur që një ndërmarrje publike strategjike, me ndikim të drejtpërdrejtë në ekonominë dhe sigurinë energjetike të vendit, të vihet në funksion të vendimeve të cilat injorojnë ligjin, rregullatorin dhe interesin publik?
Në sfondin e kësaj drame energjetike, kujtojmë se kjo nuk është aktakuza e parë që rëndon mbi Krasniqin. Më 30 dhjetor 2024, PSRK ngriti një tjetër akuzë për keqpërdorim të detyrës. Seria e dyshimeve vetëm sa forcon nevojën për një hetim të thellë dhe një proces të pakompromis gjyqësor.
Rasti Krasniqi nuk është vetëm çështje e një individi; është test i institucioneve, i transparencës dhe i gatishmërisë për të mbrojtur pasurinë publike. Në një kohë kur Kosova përballet me sfida serioze në sektorin energjetik, kërkohet llogaridhënie e plotë—pa asnjë kompromis.
Në sallën e gjyqit, po shkruhet një kapitull që do të mbetet shembull ose i forcës së shtetit ligjor, ose i tolerimit ndaj abuzimit. Dhe publiku ka të drejtë të presë fundin e drejtë të kësaj historie./ Burimi: Betimi per Drejtesi
