“La Roja” dominoi Francën dhe siguroi finalen e Kupës së Botës me një fitore bindëse 2-0, ndërsa yjet ofensivë të “Gjelave” dështuan në momentin më të rëndësishëm.
Kundër parashikimeve dhe diskutimeve para ndeshjes, Spanja ishte skuadra që siguroi një vend në finalen e Kupës së Botës 2026, pasi e mposhti Francën me një lehtësi të habitshme në gjysmëfinalen e zhvilluar në Teksas.
Fitorja 2-0 ishte shumë më e qetë sesa pritej, ndërsa Kylian Mbappe, Michael Olise dhe Ousmane Dembele nuk arritën të linin gjurmë. Franca, e konsideruar favorite për ta fituar turneun, u eliminua pa treguar pothuajse asnjë reagim.
Problemet për skuadrën e Didier Deschamps nisën pas rreth 20 minutash lojë dhe ajo nuk arriti të rikthehej më në ndeshje.
Spanja, në anën tjetër, e kontrolloi takimin me qetësi, klas dhe disiplinë taktike.
Oyarzabal hap rrugën e fitores
Mbrojtësi i majtë i Francës, Lucas Digne, humbi plotësisht kontrollin e situatës pas një krosimi të Marc Cucurellas.
Pasi e uli topin në zonë, ai nuk e pa afrimin e Lamine Yamal dhe, në përpjekje për ta larguar, goditi futbollistin spanjoll në vend të topit.
Gjyqtari akordoi menjëherë penallti, të cilën Mikel Oyarzabal e shndërroi me siguri në gol.
Pavarësisht cilësisë së madhe në repartin ofensiv, Franca ofroi shumë pak si përgjigje.
Në minutën e 58-të, Spanja e ndëshkoi përsëri pas një aksioni të bukur mes Pedro Porros dhe Dani Olmos në hyrje të zonës.
Porro nuk u ndoq nga mbrojtja franceze dhe pati kohë të mjaftueshme për ta mposhtur portierin Mike Maignan me një goditje të saktë.
Vetëm pak çaste më vonë, rezultati mund të kishte shkuar në 3-0, kur Yamal depërtoi nga krahu dhe realizoi me një goditje të fuqishme.
Megjithatë, goli u anulua për pozicion jashtë loje.
Franca nuk arriti ta shfrytëzonte këtë shpëtim. Skuadra e Deschamps nuk krijoi asnjë mundësi të pastër dhe u largua papritur nga turneu në fazën gjysmëfinale.
FITUES: Rodri
Sulmi i fuqishëm i Francës dominoi diskutimet para ndeshjes, por shumëkush harroi se Spanja kishte në mesfushë një prej futbollistëve më të mirë defensivë në botë.
Rodri zhvilloi një paraqitje të jashtëzakonshme, duke kontrolluar ritmin e lojës dhe duke ndërprerë vazhdimisht sulmet e kundërshtarit.
Mesfushori i Manchester Cityt ishte i pranishëm kudo në fushë.
Ai regjistroi 82 prekje të topit dhe fitoi 11 nga 15 duelet e zhvilluara në tokë dhe në ajër.
Rodri ishte një nga arsyet kryesore përse Franca nuk arriti të krijonte ritëm në fazën sulmuese.
Pas problemeve me lëndimet që pasuan fitimin e “Topit të Artë” në vitin 2024, kjo paraqitje ishte një kujtesë e fuqishme e cilësive të tij.
HUMBËS: Sulmi i Francës
Para gjysmëfinales u fol shumë për repartin ofensiv të Francës.
Mbappe, Olise dhe, në një masë më të vogël, Dembele kishin shfaqur formë të shkëlqyer gjatë turneut, ndaj shumë pak njerëz besonin se Spanja do të mund t’i neutralizonte të gjithë.
Megjithatë, emrat më të mëdhenj të Francës dështuan pikërisht kur skuadra kishte më së shumti nevojë për ta.
Mbappe ishte pothuajse i shkëputur nga loja dhe u shfaq vazhdimisht i irrituar, pasi mori shumë pak topa të përdorshëm në sulm.
Bradley Barcola ishte i padukshëm në krahun e majtë dhe u zëvendësua në fillim të pjesës së dytë.
Dembele ishte po aq joefektiv në të djathtë dhe dukej si hija e futbollistit që fitoi “Topin e Artë” në vitin 2025.
Edhe Olise nuk arriti të gjente hapësira për të ndikuar në lojë dhe u largua nga fusha rreth 20 minuta para përfundimit.
Një nga sulmet më të fuqishme në botë pësoi një dështim të madh në skenën më të rëndësishme.
HUMBËS: Didier Deschamps
Franca duhet ta zhvillojë ende ndeshjen për vendin e tretë, por eliminimi ndaj Spanjës përfaqëson praktikisht një fund të dobët të epokës së Didier Deschamps.
Skuadra e tij hyri në gjysmëfinale si favorite për ta fituar të gjithë turneun, por u tejkalua në çdo aspekt të lojës.
Spanja ishte më e organizuar, më e qartë në planin taktik dhe shumë më efikase në momentet vendimtare.
Trajneri mund të jetë i lehtësuar që posti i tij nuk varej nga rezultati i kësaj ndeshjeje, sepse analiza për dështimin e Francës pritet të jetë e ashpër.
Përballë mundësisë për të arritur në finalen e tretë radhazi të Kupës së Botës, “Gjelat” nuk treguan nivelin e pritur.
Ishte një përfundim zhgënjyes për një epokë që, në përgjithësi, ka qenë shumë e suksesshme.
Zinedine Zidane pritet të jetë personi që do të marrë përsipër rindërtimin e skuadrës.
FITUES: Pedro Porro
Kupa e Botës 2026 është shndërruar në një turne të shkëlqyer për Pedro Porron.
Mbrojtësi ka treguar një fytyrë krejtësisht tjetër nga ajo e sezonit të vështirë me Tottenhamin, ku skuadra e tij ishte përfshirë në luftën për mbijetesë.
Në Amerikën e Veriut, Porro është kthyer në një nga figurat kryesore të mbrojtjes së Spanjës.
Ai ka fituar vendin e titullarit në krahun e djathtë përpara Marcos Llorentes së Atletico Madridit, ndërsa Dani Carvajal nuk u përfshi në skuadër.
Aftësia e Porros për të goditur portën është e njohur, por finalizimi i tij kundër Francës ishte ai i një sulmuesi me përvojë.
Pas kombinimit me Dani Olmon, ai depërtoi në zonë dhe realizoi me shumë qetësi.
Ky ishte goli i tij i dytë për kombëtaren dhe gjithashtu i dyti në këtë Botëror.
HUMBËS: William Saliba
William Saliba kishte pasur probleme me shpinën para gjysmëfinales dhe kishte munguar në disa seanca stërvitore.
Mbrojtësi i Arsenalit kishte ndjekur një program të veçantë në përpjekje për ta menaxhuar dhimbjen, por masat e marra nuk dhanë rezultat.
Saliba qëndroi në fushë vetëm rreth 30 minuta në ndeshjen më të madhe të karrierës së tij deri tani.
Ai u rrëzua pa kontakt me kundërshtarin dhe u detyrua të zëvendësohej nga Maxence Lacroix i Crystal Palace.
Futbollisti 25-vjeçar kishte qëndruar në stol gjatë gjithë finales së Botërorit 2022 kundër Argjentinës, ndaj kjo gjysmëfinale përfaqësonte një moment të rëndësishëm për të.
Arsenali dhe Mikel Arteta do të shpresojnë që dëmtimi të mos jetë serioz.
HUMBËS: Lucas Digne
Dueli mes Lucas Digne dhe Lamine Yamal dukej i pabarabartë që përpara fillimit të ndeshjes.
Mbrojtësi francez, tashmë 32 vjeç, nuk njihet për shpejtësinë e tij, ndërsa përballë kishte një nga anësorët më të shpejtë dhe më teknikë në botë.
Siç pritej, ai vuajti shumë.
Megjithatë, gabimi vendimtar erdhi në një mënyrë që pak kush mund ta kishte parashikuar.
Pas krosimit të Cucurellas, mbrojtësi i Aston Villas nuk tregoi aspak kujdes brenda zonës dhe goditi Yamalin në vend të topit.
Nga ajo ndërhyrje erdhi penalltia që Oyarzabal e shndërroi në golin e parë të ndeshjes.
FITUES: Harry Kane
Anglia duhet të përqendrohet fillimisht te gjysmëfinalja e saj kundër Argjentinës, por rezultati mes Spanjës dhe Francës mund t’i ketë sjellë një lajm të mirë Harry Kanet.
Sulmuesi anglez tashmë mund të ketë më pak rivalë në garën për “Topin e Artë”.
Michael Olise, shoku i tij te Bayern Munich, fituesi i Ligës së Kampionëve Ousmane Dembele dhe sulmuesi i Real Madridit Kylian Mbappe janë eliminuar nga turneu.
Kjo mund ta shndërrojë garën për çmimin më të madh individual në një duel të drejtpërdrejtë mes Kanet dhe Lionel Messit.
Pas sezonit të jashtëzakonshëm me gola në Gjermani, fitorja e Anglisë ndaj Argjentinës në Atlanta mund t’ia forcojë ndjeshëm kandidaturën.
HUMBËS: Atmosfera në stadium
Një gjysmëfinale mes dy prej kombëtareve më të forta dhe më të renditura në botë pritej të krijonte një atmosferë të jashtëzakonshme.
Megjithatë, stadiumi në Dallas ishte çuditërisht i qetë.
Në shumë momente, atmosfera i ngjante më tepër një miqësoreje pa rëndësi sesa një ndeshjeje që vendoste finalisten e Kupës së Botës.
Ky ishte një nga rastet kur u ndien qartë pasojat e çmimeve shumë të larta të biletave dhe fakti se kombëtaret evropiane po luanin mijëra kilometra larg tifozëve të tyre.
Herë pas here dëgjoheshin tifozët që kishin udhëtuar drejt Teksasit, por për periudha të gjata ndeshja u zhvillua në një heshtje të pazakontë.
Në tribuna u vunë re edhe disa vende bosh, pavarësisht se FIFA mund të pretendojë se stadiumi ishte i mbushur.
Spanja dërgon mesazhin e saj
Fitorja ndaj Francës nuk ishte vetëm një kualifikim në finale.
Ishte një deklaratë e fuqishme nga një skuadër që po hyn në ndeshjen vendimtare me shumë besim, kontroll dhe qartësi në lojë.
Spanja neutralizoi një nga repartet sulmuese më të frikshme në botë dhe e bëri një gjysmëfinale të vështirë të dukej pothuajse rutinë.
Kushdo që do ta fitojë duelin mes Anglisë dhe Argjentinës do të përballet me një kundërshtar që, në këtë moment, duket jashtëzakonisht i vështirë për t’u ndalur.
